صدای نایِ مرغانِ پریشان را چه مِیدانی  تو اهل ساحلی تدبیر طوفان را چه مِیدانی  ز یادت می‌بری شب های سردِ هر زمستان را  تو پائیزی که قدرِ یک‌ گُلستان را چه مِیدانی سکوت کوچه ها یکسو و قهر آسمان یکسو  تو از ذاتِ کویری، قدرِ باران را چه مِیدانی خدا را اسوه‌ی شوقِ غرورستان همت باش  تو جاهل از جهالت فهمِ قرآن را چه مِیدانی  نگاهم را به در انداختم تا اینکه می آیی ولی ای سنگدل تلخیِ هجران  را چه مِیدانی « مأمون لطیفی » ( ۲۱ مهرماه - میزان ۱۴۰۲) نوت:  منبع اصلی و رسمی این غزل: وبلاگ رسمی مأمون لطیفی https://mamoon-latifi.blogspot.com/ این وبلاگ، مرجع اصلی انتشار این غزل و دیگر اشعار و نوشته‌های مأمون لطیفی است.