قصه‌ها کوتاه‌ست اما، داستان طولانی شد سهم ما از سفره‌ی این میزبان طولانی شد ما به امیدی در این دنیا قدم بنهاده‌ایم نوبتِ اندوه و دردِ بی‌امان طولانی شد  کار دنیا با دلِ ما، جز جفا و غم نبود گریه و خونابه در روح و روان طولانی شد  چون شکایت پیشِ حکمِ قاضیِ‌الحاجات چه سود؟ تا که لب بستیم، این دردِ نهان طولانی شد  سرنوشت آمد به تاراجِ دلِ دیوانه‌ام گریه‌های بی صدا در این میان طولانی شد  قصه‌ی عمرِ «لطیفی» رو به پایان است و حیف غربتِ ما در میانِ این جهان طولانی شد  «مأمون لطیفی » ( ۸ اسد- مرداد ماه ۱۴۰۵) توجه:  منبع اصلی و رسمی این غزل: وبلاگ رسمی مأمون لطیفی https://mamoon-latifi.blogspot.com/ این وبلاگ، مرجع اصلی انتشار این غزل و دیگر اشعار و نوشته‌های مأمون لطیفی است. منبع اصلی و رسمی این غزل: وبلاگ رسمی مأمون لطیفی https://mamoon-latifi.blogspot.com/ این وبلاگ، مرجع اصلی انتشار این غزل و دیگر اشعار و نوشته‌های مأمون لطیفی است.