انتقام خویش را از من گرفتی نوش جان  آرزو های مرا کلن گرفتی نوش جان  چون زلیخایی که غم‌هایت مرا جان برده است  یوسف خود را به یک ارزن گرفتی نوش جان از همان اول که فهمیدم ترا بیجا نبود  آمدی در قلب من مسکن گرفتی نوش جان  دختری در حد زیبایی به مانندت نبود  حیف که خود را شبیه زن گرفتی نوش جان  تو برایم بهترین بودی، عزیز و نازنین فکر کن جان مرا اصلاً، گرفتی نوش جان «مأمون لطیفی» ۵ بهمن(دلو) ۱۴۰۴