امشب خزان به غارتِ باغ و چمن رسید  ما یک به یک صدای تبر را گریستیم   بر صخره‌های زخمی و مغرورِ هندوکش  فریادِ سرخِ کوه و کمر را گریستیم   وقتی عقابِ پاک‌ دل از قله پر کشید  در سوگِ او پریدنِ پر را گریستیم   آتش گرفت دامنِ گلزار و بعدِ آن  تنهاییِ درختِ ثمر را گریستیم   سرها به خاک ریخت ولی عشق زنده ماند  ما قصهء حماسهء سر را گریستیم   در شامِ تارِ میهن و در غربتِ زمین  لبخندِ غرقِ خونِ جگر را گریستیم   وقتی که بالِ مرغِ غزل را شکست باد   کوچِ پرندگانِ دگر را گریستیم  « مأمون لطیفی »  (۲۹ اسد ۱۴۰۵) توجه:  منبع اصلی و رسمی این غزل: وبلاگ رسمی مأمون لطیفی https://mamoon-latifi.blogspot.com/ این وبلاگ، مرجع اصلی انتشار این غزل و دیگر اشعار و نوشته‌های مأمون لطیفی است. منبع اصلی و رسمی این غزل: وبلاگ رسمی مأمون لطیفی https://mamoon-latifi.blogspot.com/ این وبلاگ، مرجع اصلی انتشار این غزل و دیگر اشعار و نوشته‌های مأمون لطیفی است.